مدیریت ورزشی، بازاریابی
تریفه پیامی؛ جعفر برقی مقدم؛ محمد رحیم نجف زاده؛ حبیب محمدپوریقینی
چکیده
هدف این مطالعه، ارائهی مدلی ساختاری-تفسیری برای برندسازی لیگ برتر فوتبال ایران بود. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت، آمیخته (کیفی-کمی) است. در بخش کیفی، از روش دلفی فازی برای دستیابی به اجماع نظر گروهی از خبرگان در مورد عوامل کلیدی و نامشخص برندسازی استفاده شد و در بخش کمی، مدلسازی ساختاری تفسیری بهمنظور تبیین روابط ...
بیشتر
هدف این مطالعه، ارائهی مدلی ساختاری-تفسیری برای برندسازی لیگ برتر فوتبال ایران بود. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت، آمیخته (کیفی-کمی) است. در بخش کیفی، از روش دلفی فازی برای دستیابی به اجماع نظر گروهی از خبرگان در مورد عوامل کلیدی و نامشخص برندسازی استفاده شد و در بخش کمی، مدلسازی ساختاری تفسیری بهمنظور تبیین روابط پیچیده و ساختار سلسلهمراتبی میان این عوامل به کار رفت. مشارکتکنندگان شامل مدیران و کارشناسان ورزشی، مدیران سازمان لیگ برتر فوتبال ایران و مدیران باشگاههای ورزشی بودند که بهصورت هدفمند و بر اساس معیارهایی نظیر داشتن مدرک تحصیلی مرتبط (کارشناسی ارشد و بالاتر)، بیش از ۱۰ سال سابقه اجرایی یا پژوهشی در حوزه مدیریت ورزش، آشنایی تخصصی با مسائل برندسازی ورزشی و تمایل به همکاری، ۱۴ نفر از آنان انتخاب شدند. ابزار گردآوری دادهها پرسشنامهی دلفی و ماتریس زوجی بود. روایی ابزار با روش روایی صوری و پایایی آن با ضریب کاپای کوهن تأیید شد. برای تجزیهوتحلیل دادهها از روش دلفی فازی در دو مرحله و مدلسازی ساختاری تفسیری استفاده شد. یافتهها نشان داد که از مجموع ۴۷ عامل شناساییشده، ۱۶ عامل اهمیت بیشتری دارند که در شش سطح طبقهبندی شدند. در بالاترین سطح، تجربهی هواداری مثبت؛ در سطوح میانی عواملی مانند حضور بازیکنان و مربیان باکیفیت، تعامل مؤثر با هواداران، توسعهی فرهنگ هواداری، استفاده از پلتفرمهای دیجیتال و جایگاهیابی مناسب در بازار؛ و در پایینترین سطح عواملی نظیر ثبات مدیریت، تعهد و حمایت مدیران ارشد، همسویی استراتژیهای باشگاهها، خصوصیسازی واقعی باشگاهها، شفافیت مالی و جذب سرمایهگذاری خارجی قرار گرفتند.
